Yaşadığı çağda çok Tanrılı dinlere tapan ulusların inançlarına korkusuzca karşı çıkıp, “İnsanların tapması için ancak bir tek Tanrı vardır” diyen ilk Peygamber Hz.İbarahim’in; T.C Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın 2000 senesinin Nisan ayında Harran’da Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı ile ortaklaşa düzenlediği seminerde, “Ortak Atamız” olduğu, bütün dünyaya ilan edilmiştir.

  Hz. İbrahim’in; bazı söylentilere göre, Aşağı Mezopotamya’nın antik Ur kentinde, çok yaygın efsaneye göre de, Anadolu’nun Yukarı Mezopotamya bölgesindeki Urfa kentinde doğup yaşadığı söylenir.

  Hem eski, hem yeni Ahit’te (Tevrat-İncil), hem de Kuran-ı Kerim’in pek çok suresinde adı geçen ve serüvenleri anlatılan Peygamber, babası Azer ve kavmi tarafından dışlanınca Harran’a göçmüştür. Ailesi ve pek az inananı ile orada koyun çobanlığı yaparak geçimlerini sağlarlarken, tek Tanrılı dinini yayma girişimlerini de sürdürmüştür. Kuran’ın Enbiya Suresi 51’den 73 üncü ayetine kadar anlatılan serüveninde putları kırışı, bu suçu yüzünden kavminin kralı Nemrut tarafından yakılarak idamına karar verildiği;Ancak Allah’ın emriyle ateşin İbrahim’i yakmayıp serinlediği anlatılır.

  Bu olay Urfa’da efsaneye dönüşerek şöyle anlatılmaktadır:

 

  Urfa Kalesinde Mancınık Direkleri 

  Şehre hakim bir tepe üzerinde 15 metre yükseklik ve 25 burçlu olarak kurulan kalede hala dikili duran iki taş sütun vardır. Bu sütunlar Urfalılar’a göre Hz. İbrahim’in ateşe atılması için kurulan mancınığın direkleridir.( Oysa doğu tarafında bulunan sütunun üzerindeki yazıtta ‘’Ben Eftuğhayım. Güneşin oğluyum bu sütunlarla üzerindeki heykeli ‘heykel şimdi yoktur!’ Kral Mano’nun kızı Kraliçe Şalmet için yaptırdım” denmektedir. Kral Mano’nun M.S 240-242 yıllarında hüküm sürdüğünü biliyoruz . Kale M.S 812-814 yılları arasında yapıldığına göre, bu sütunlar kalenin inşasından önce buraya dikilmiş olmalıdırlar. Urfa Kalesi’nin eteğinde balıkları kutsal sayılıp asla dokunulmayan Balıklı Göl Ayn Zeliha ‘’Zeliha’nın Gözü’’ve Halilürrahman Gölleridir. 30x150m. ebadındaki Halilürrahman Gölü Kral Nemrut’un Hz. İbrahim’i Mancınıkla ataşe attığı yerdir. Ancak o anda Allah’ın emri ile ateş bir göle dönüşür, yanan odunlar da balığa. Hz. İbrahim’in ateşe atıldığını gören Kral Nemrud’un evlatlığı Zeliha ‘’ki İbrahim’in inananlarındandır’’da kendisini ateşe atmış ; Onun ateşe düştüğü yerde de 30x50m ebadında Ayn Zeliha Gölü oluşmuştur.Göllerdeki balıklar her ezan okunuşunu duyduklarında ne yem yerler ne de yüzerler.Oldukları yerde donmuş gibi dururlar.Ve her Müslüman-kafir savaşında Müslümanların yanında savaşa katılmak için gölü terk ederler.Savaşta kimi şehit olur kimi gazi. Gaziler yaraları ile birlikte göllerine dönerler. Balıklar Son Kıbrıs Savaşı’na da katılmışlar; Ateşkes ilan edilince de binlerce yaralı gazi balık göllerle dönmüşlerdir. ) Efsane böyle.

 

  Hailülrahman gölü Urfa

  Kuran Enbiya Suresi’nin 71 inci ayetinde ‘’ İbrahim’i Lut ile beraber kurtarıp, içinde âlemlere bereket verdiğimiz yere çıkardık’’ diyerek Kenan Ülkesi’ne göç ettiğini anlatır.

  Tevrat’ın tek Tanrısı Yehova ise, Kenan Ülkesi’ne gittiklerini, giderken de Fırat Nehri’ni geçtikleri için, ırmağı geçen demek olan İbraniler adını aldıklarını, Kenan Ülkesi’nin bereketli topraklarını İbrahim soyuna vaat ettiği için vereceğini ve yalnız onların Tanrısı olduğunu söyler. ‘’Bugünkü Lübnan ve Filistin ülkelerinin bulunduğu Doğu Akdeniz’de dikenli salyangoz pek bol olarak yaşar. Bu hayvanın bünyesi mor bir boya ihtiva eder. Amurruların ‘Antik Doğu Akdeniz halkı’dilinde hayvanın adı Kina ya da Kena’dır. Bu kelime bize ve Tevrat’a İbranilerin diliyle Kenan Ülkesi olarak geçmiştir. Yunanlılar da bu ülkeye kendi dillerinde Mor ülke demek olan Fenike diyorlardı. Dikenli salyangozdan çıkan boya ile boyanan mor renkli kumaşlara Osmanlı sarayında astronomik fiyatlar biçiliyordu. Çünkü bir elbiselik kumaşı boyamak için binlerce dikenli salyangoza ihtiyaç vardı.’’

  Bu ülkeye gelen İbrahim ve soyu daha sonra buranın yerli halkı Kenaniler tarafından doğuya, verimsiz ülkelere sürülmüşlerdir.Ve bir dolu serüvenden sonra İbrahim’in İshak’tan olma Yakup’un oğlu Yusuf sayesinde Mısır’a yerleşerek 430 yıl orada yaşamışlar; Musa Peygamber tarafından kurtarılarak vaat edilen ülkeye getirilmişlerdir. Kutsal kitaplar böyle anlatır.

  Ancak tarih ve çağımızın düşünen ve araştıran kafaları başka şeyler anlatır

  Hürriyet gazetesinin 24 Eylül 2000 Pazar günkü sayısında: Hz. İbrahim FİRAVUN’du manşetli bir haber yayınlandı.

  (Yahudi asılllı iki Fransız bilim adamı Roger ve Messod 20 yıl süren çalışmalarını bir kitapta topladılar.

 

  

  Göç Yolları

 

İddia şu: Hz. İbrahim Mısır’da tek Tanrılı dini halkına dayatan firavun IV.Amenofis tir. Mısır tarihi kayıtlarını inceleyen uzmanlar; İbrahim’in, Yusuf’un, Musa’nın izine rastlayamadılar. Daha da anlaşılmaz olanı Eski Ahit’e göre 430 yıl boyunca Mısır’da yaşayan, bunun 210 yılında köle olarak çalıştırılan on binlerce Yahudi’den nasıl olurda Mısır tarihi hiç bahsetmez? Firavundan kaçan kocaman bir ulus Kenan bölgesine, yani firavunun topraklarına nasıl korkusuzca yerleşebilmiştir? Niçin Mısır’da tek bir Yahudi mezarı yoktur? Bir mezar taşı, bir mezar duvar yazısı veya bir mektup bulunamamıştır?

  Tevrat’ta anlatıldığı gibi Yahudilerin, Musa’nın önderliğinde Mısır’dan çıkışlarının hiçbir tarihi kaydı yoktur. Çünkü Yahudi tarihinin Yahudilerin göçü diye anlattığı olay Akhetaten (Tell el-Amarna)kentinde yaşayan Akhenaton(IV.Amenofis) tek Tanrılı dinine inanan Mısırlıların Akhenaton’un ardılı firavun Ai(Ay)tarafından sürülüşlerinden başka bir şey değildir.

  Mısır’ın ilk tek Tanrıya inanan firavunu Akhenaton’un ölümünden sonra Ai Akhenaton’un başkenti Akhetaten halkını sınır dışı etti. Böylece tek Tanrıcılığı Mısır’dan atmış oldu. Ancak tek Tanrıcılık yok olmadı. Mısır’dan sürülen halk sazlıklar denizini aşarak Sina çölüne geçti. Bu geçişte Kızıldeniz’in yarılıp Mısır ordusunu boğması, Mısır mitolojisinde yer alan ‘’Akdeniz’in firavun tarafından ikiye açılması’’ efsanesinden başka bir şey değildir.

  Kenan ülkesine yerleşen Mısırlı inananlara, Firavuna tapan ‘’yani Akhenaton’a’’ anlamına YAHUD adı verildi .Yahudlar yeni ülkelerinde Yahuda Krallığı’nı kurdular.

  Yani Tevrat’ta adı geçen Sara, İshak, Rebeka ,Yakup, İsrail, Laban… Hepsi aslında Mısırlı asillerdi.

  Hz.Musa ise ileride I.Ramses adıyla Mısır tahtına geçecek olan General Moşe(Ra-Messu)idi.

  Hz. İbrahim Firavun Akhenaton’dan başkası değildi. Müslüman Mısırlıların bazıları bugün bile firavundan “Akhenaton Aleyhisselam” diye söz ederler.

Bu haberdeki iddialar ispatlandığı taktirde sadece Eski Mısır ve Yahudi tarihi değil, binlerce yıllık Yahudilerin siyasi iddiaları da değişecektir.

 

 Haberle ilgili bir gazete kupürü

 

 Hz. İbrahim olarak lanse edilen firavun kişiliği:

  IV. AMENOFİS(AKHENATON)M.Ö. 1353-1536

Antik Mısır tarihinin şanlı 18 inci sülale firavunları yeni imparatorluk dönemini ‘’1555-1090’’ başlatan krallardır. Mısır’a hiç olmadığı ve daha sonra hiç olamayacağı kadar yüksek bir hayat standardı getirmişlerdir. M.Ö. 1390-1353 tarihleri arasında yaşayan 18 inci sülalenin 9 uncu firavunu III. Amenofis halktan bir kadın olan TİY ile evlenmiş, dört kız, iki erkek olmak üzere altı çocuk babası olmuştur. Tiy heykellerinde istediği her şeyi elde edebilen birisi olduğu anlaşılan, yüz hatları düzgün, olgun bir kadındır. Prenseslerine son derece önemli unvanlar verilmiştir. Kızlardan birisi olan SİT-AMON babası ile evlendiği için kralın karısı unvanı ile adlandırılmıştır. TUTMOSİS adındaki büyük oğlu Mısır’ın ikinci başkenti Menfis’in Başrahibi ünvanı ile çok önemli bir mevkiiye atanarak taht için yetiştirilmeye çalışılmıştır.

  III.Amenofis’in ikinci oğlu babasının ismini taşıyordu, ama krallıkla ilgili hiçbir yazıtta adı geçmiyor, heykellerden hiçbirinde temsil edilmiyordu

.

 

 

  Tutmosis beklenmedik bir şekilde genç yaşta öldü. İkinci oğul Amenofis tüm kraliyet ailesi tarafından bir vücut özrü sebebiyle geri plana atılmış; eğitimi dışında kendisiyle ilgilenilmemiştir. Büyük oğul Tutmosis, babası III.Amenofis öldüğü zaman yaşlı, şişman, dişlerindeki bir rahatsızlık için aldığı afyonla uyuşmuş, görev yapamaz duruma düşmüştü.

  Kralın ikinci derecedeki eşlerinden doğma oğullarından birinin tahtta varis olmasını önlemek için, güçlü kraliçe Tiy’in devreye girip o zamana kadar geri planda kalmış, önemsenmemiş oğlu Amenofis’i, kocasına krallık ortağı olarak ilan ettirmekte zorlanmamış olacağını düşünebiliriz.

  Babasından sonra krallığı garantiye alınan Amenofis, ince yüzlü,uzun çeneli, çekik gözleri olan, göğüsleri bir kadın gibi iri, kalçaları geniş, göğüs tahtası göçük, el ve ayak parmakları upuzun, kolları eğri büğrü, ama son derece zeki, iradesi çok güçlü bir gençti.

  21 inci asırda bile kadınların güzellik idolü olan MİTANNİ prensi NEFERTİTİ ile evliydi.

  Yaşlı kral ölünce, dördüncü Amenofis adıyla tahta oturan genç firavun ilk iş olarak babasının mumyalanmasını üstlendi. Mumyalama işi firavunun emri ile yeni bir teknikle yapıldı. Bu geleneklerden ufak bir kopuştu belki. Ancak gelecekte olacak dramatik değişikliklerden haber veren kopuşlardan biri olduğu kesindi.

 

  Aheneton’un Mutluluk Tablosu

  Mısıra firavun olan her yeni kral, Karnak kutsal alanındaki tapınağa önceki kralların yaptırdıklarından daha güzel ve daha büyük bir ek yaparlardı. Dördüncü Amenofis bu geleneği de yıkarak, kutsal alanda Karnak tapınak kompleksinden bağımsız ve apayrı bir mimari ile, eski tapınağı gölgede bırakacak görkem ve güzellikte üstü açık bir tapınak yaptırdı. Bu tapınak ilerde dayatacağı din reformunun belirgin habercisiydi.Tapınağın önüne ve içine, kendi devasa heykellerini dikti. Pilonlarına(Kapıkule) sütunlarına, iç ve dış duvarlarına kendisinin ve kraliçesi Nefertiti ile prenseslerinin mutluluk görüntülerini betimleyen oyma rölyeflerini kazıttı. Onları göz alıcı renklerle boyattı. Bu betimlemelerde kral, eşini karşısına almış, kızlarını dizlerine oturtmuş, onları sevip öpüyor kokluyordu. Ama hem kendi, hem eşi, kızları, kafaları geriye doğru uzamış, tıpkı kendisi gibi kolları eğri büğrü, göğüsleri ve kalçaları kocaman sakat insanlar olarak resmedilmiş oluyordu.

  [Çağımızda Marfan sendromu olarak adlandırılan bu özrün bir gen mutasyonu sonucu oluştuğu ve aile bireylerine %50 oranında taşındığı kanıtlanmıştır. Dördüncü Amenofis’in yaradılışındaki bozukluğun üstüne gittiği sanılmaktadır. Bu amaçla göründüğü gibi resmedilmesi için heykeltıraşlara emir vermiş olması olasıdır.]

 Bu rölyeflerin üstlerinde bir güneş diski oyulmuş oluyor, diskten süzülen radyal ışınlar dördüncü Amenofis’in mutluluk sergileyen aile tablosunun üstüne şavkıyor, ışınların uçları bir el olarak sönüyorlardı. Ellerin hepsi ölümsüzlük simgesi olan üstü çemberli Mısır Hacını taşıyorlardı.

  Kralın üçüncü saltanat yılında güneş diski öne çıkmaya başladı. Eski imparatorluk devrinde Tanrı olarak ortaya çıkan güneş diski ATON halk tarafından önceleri yadırganmadı. Ama saltanatının beşinci yılında adını, Aton’un hizmetkarı anlamına gelen AHENATON olarak değiştirip tapınağın üzerine Mısır’ın tüm Tanrılarını reddettiğini, onların artık var olmadıklarını, bundan sonra tek Tanrı olan Aton’a tapınılacağını ilan eden bir bildiri yerleştirince iş değişti.

  Amon rahipleri ve onların kışkırtacağı halktan bir bölüm insanın homurdanacağını bekleyen Kral önlemini almış, Teb ile Menfis şehirlerinden kilometrelerce uzakta, Nil kıyısındaki çölde bir şehir kurdurmaya başlamıştı bile. Tapınaklardaki Amon-Ra hazinelerine el koymuş, kutsal kitaplarda anlatılan Hz. İbrahim’in putları kırması gibi, altın Tanrı heykellerini kırıp eriterek gasp etmiş rahiplerini görevlerinden almıştır.

  Mısır firavunları Tanrı HORUS’tu. Onun önünde herkes yere kapaklanarak yüzünü toprağa yapıştırır, Krala bakamaz, soru sormadığı sürece konuşamaz, hatta soluk alıp verdiğini belli edemezdi. Kimse toplu halde ona karşı isyan etmeyi, tahttan indirmeyi, ya da öldürmeyi aklından bile geçiremezdi.

  Gene de, Karnak’taki Amon-Ra’nın on binlerce rahibi arasında gerilim inanılmaz dereceye ulaşmıştı. Bu gerilimi boşaltmak gerekiyordu. Akhenaton kutsal kitaplardaki Hz. İbrahim’in inananlarıyla Kenan ülkesine göç ettiği gibi, başkent Teb’i terk etme kararı aldı. Sonra da kendisine inanan Tebli büyük bir kalabalıkla bugün adı Tell El-Amarna olan Akhetaten’e göçtü. Kentin inşası henüz tamamlanmamıştı. Yapı ustaları,halk,biçimsiz vücuduyla Akhenaton büyük bir şevkle çalışmaya başladılar. Nil çamuru taş ocakları yapı malzemesiydi ve pek boldu. Kent sevinçle yükseltildi. Akhenaton’un Teb’de yaptırdığı tapınağın bir benzeri de burada yapıldı. Halk tapınakta, yeni tek tanrılı dinlerinin peygamberi olan krallarının vaazlarını can kulağı ile dinliyor, onun yazdığı ilahileri hep bir ağızdan okuyorlardı. Artık putlar,Tanrı heykelleri olmadığı için her yerde, her an var olan tüm ulusların Tanrısına ibadet ediyorlardı. 

Özgürlük Simgesi Mısır Haçı

  Nil ve Akhetaten’in batısında asiller ve zenginler, kral ve kraliçe mezarlarını yaptırıp süslemeye başlamışlardı. Akhenaton yeni kurduğu 17mil uzunluğundaki kentin sınırlarını belirmek için diktiği 14 dikili taşın yazıtlarında, kendisini buraya Tanrının yönlendirdiğini, Aton’un burada tezahür ettiğini, dünyanın varlık kazandığı bu yerde şehir kurmasını emrettiği yazıyordu. Akhetaten Aton’un ufku demekti. Yazıtlar şöyle devam ediyordu [ Efendimiz tıpkı şehrin ufkundan doğan Aton gibi, altın işlemeli büyük arabasıyla ortaya çıktı. Bana Akhetaten fikrini veren babam Aton’dur. Akhetaten’i bu çölün ortasında kurma konusunda bana akıl veren ne bir memur ne de buraları bilen insanlardır.]

  Akhenaton Tanrıya and içerek şehri belirleyen dikili taşların çerçevelediği yerden dışarı çıkmamaya söz vermişti.Tıpkı ardılı olan peygamberlerin Tanrıyla yaptıkları akitleşmeler gibi.

  Sonra bir gün yandaşlarını sınır taşlarının birinin dibinde toplamış Musa’nın Tur Dağı’ndaki

hutbesinde olduğu gibi onlara seslenmişti

.

  [Büyük ve yaşayan Aton, hayatın çetin sınavlarından geçmiş dimdik ayakta babam. Milyonlarca kol uzunluğundaki duvarım. Bana ebedi olanı hatırlatan ezeli olana tanığım. İki eliyle hiçbir ustanın tasarlamadığı, kendi kendini yaratan, gün be gün durmaksızın, güneşin doğuşunu ve batışını düzenleyen…O, ışıklarıyla ülkeyi dolduruyor ve her şeye hayat veriyor.]

  Bu ifade de gerçek Tanrı soyut ve ele geçmez; yeni Tanrı güneş ışıkları gibi tutulamaz, cisim olarak görülemezdi.Yapılmakta olan mezarların bir çoğunun duvarlarına kazılmış olan yeni dinin Tanrı anlayışını, en tam tanımı ile o duvarlarda okuyabiliriz.

  Duvarlara kazınmış çok uzun ilahiden bir alıntı:

 

 

  Not:Nefer Keparu-Re Ra’nın biriciği demek ve Akhenaton’u kraliyet adı FİRAVUN : (büyük evin sahibi)

  Bu ilahi, kutsal kitabımızdan 2000 yıl önce yazılmış olmasına rağmen Tanrıyı anlatışı aynı, edebi değeri tartışılamayacak kadar yüksek…

  Akhenaton’un Tanrısı tıpkı bizimki gibi tektir. Dünyanın yaradılışından sorumludur.Yalnız Mısırlıları değil diğer halkları da o yaratmıştır. İnsanı, hayvanı, kurdu-kuşu, tüm ülkeleri, renkleri, dilleri ayrı halklar Tanrı katında eşittir.

  Bu ilahi ve diğer yazılı vaazlar tıpkı kutsal kitapların ayetleri gibidirler.

  Akhenaton’un dünyalar güzeli kraliçesi Nefertiti her zaman her yerde yeni dinin kurucusu sevgili kocasının yanında destekçi, onaycı, teşvikçi yayıcı görevi üstlenmiştir. Kocasıyla yan yana altın savaş arabasında at sürmüş, çağımızın modern kadınlarının parti başkanı kocalarıyla birlikte miting meydanlarında görüldükleri gibi davranmış, tıpkı peygamberimizin en yakını Hz. Ayşe gibi,Yar-u Gar’ı(mağra arkadaşı)Hz.Ebubekir gibi inançlı olmuş, Hz. Ayşe ve diğer eşlerinin sadakatini göstermiş Akhenaton’a altı kız çocuğu doğurmuş ama bir oğul verememiştir.

  Akhenaton 17 yıllık saltanattan sonra ölmüştür. Kendi ve kraliçesi Nefertiti’nin mumyalanmış cesetleri hiçbir zaman bulunamamıştır. Akhenaton’un yalnız Tell El-Amarna’daki bitirilmemiş süslü mezarına dokunulmamıştır. Nefertiti’ninkine de… Ama planını kendi yapıp kendi kurduğu başkenti  Akhetaten son taşına kadar yerle bir edilip kurucusuyla birlikte tarihten silinmiştir. Oğlunun dışında yerine geçen  krallar onu kafir firavun ilan etmişlerdir. İnananları Mısır’dan sürülmüş, onlardan da bir kaçı dışında adları tarihten silinmiştir.

  Yahudi bilim adamları tarafından Hz. İbrahim olduğu iddia edilen Akhenaton yazılı tarihte tek tanrıdan söz eden ilk insandır.

Kaynakça:

1-Kuran-ı Kerim. Tevrat

2-Art And History Of Egypt

3-C.W.Ceram Tanrılar, Mezarlar ve Bilginler

4-Bob Brier Tutankamon Cinayeti

5-Yüz Kapılı Teb

6-Mısırlı Müslümanların Anlattıkları Efsaneler.

27 Eylül 2007
İrfan IŞIK